اوجالان چه می خواهد؟ مراد یتکین/ رادیکال/ ترجمه کردی: مسعود مناف/ ترجمه فارسی: عارف سلیمی/ ان ان اس روژ

به نظر شما رهبر حزبی که سی سال است برای رسیدن به آرمانهایش مبارزه می کند و از چهارده سال پیش در اتاقی یازده متر مربعی زندانی بوده است، کسی که سن او اکنون به 64 سال رسیده، چه می تواند باشد؟

عبدالله اوجالان از چهارده سال پیش تاکنون در زندان ایمرالی محبوس است. در چهاردهمین سال دستگیری او، مطبوعات و شبکه های تلویزیونی گزارشهایی درباره نحوه سپری شدن ایام اوجالان در زندان ارایه کردند.

به این ترتیب فهمیدیم که اوجالان 64 ساله، در چهارده سال گذشته در اتاقی به مساحت یازده متر مربع به سر برده و طی این مدت 2300 کتاب و مجله را مطالعه کرده است. حدود سیصد لیره در ماه ( با هزینه خودش مترجم) خرج می کند، حق انتخاب غذای روزانه اش را ندارد، سبیلی شبیه استالین گذاشته است و مسایلی از این قبیل.

دیروز در سالگرد دستگیری و بازگرداندن عبدالله اوجالان به ترکیه- که کردها از آن به “توطئه و دسیسه نام می برند، در آمِد/ دیاربکر و اکثر شهرهای کردنشین شرق کشور (کردستان ترکیه) و با حمایت حزب صلح و دموکراسی تظاهراتهای اعتراضی برگزار شدند؛ اعتراضهایی که در مطبوعات و شبکه تلویزیونی نیز بازتاب یافت.

اوجالان چهارده سال پیش، با همکاری چند کشور دیگر، مجبور به ترک سوریه شد. همکاریهایی که حقیقتا می توان از آن به دسیسه و توطئه نام برد. مسئولان وقت ایالات متحده آمریکا و در راس آنها بیل کلینتون رئیس جمهور وقت، از طریق سازمان سیا (سی آی ای) با مسولان میت (سازمان امنیت ملی ترکیه) تماس گرفته و اطلاعاتی را در اختیارشان قرار دادند.

“شنکال آتاساگون” مستشار میت در در آن زمان، فورا آن اطلاعات را به بولنت اجویت، نخست وزیر وقت ترکیه، رساند. او هم به نوبه خود سلیمان دمیرل رئیس جمهور را از آن مطلع ساخت. آن روز در کاخ چانکایا تا اواخر شب، دمیرل به همراه بولنت اجویت، شنکال آتاساگون مستشار میت و “حسین کورکلی اوغلو” رئیس ستاد مشترک ارتش درباره پیشنهاد آمریکاییها مبنی بر تحویل دادن اوجالان به بحث و تبادل نظر پرداختند.

هرچند در سالهای بعد بسیاری مدعی شدند که از این موضوع اطلاع داشته اند، اما واقعیت آن است که درآغاز تنها همان چهار نفر از پیشنهاد آمریکا درباره تحویل دادن اوجالان خبر داشتند. البته بعدا “مقداد آلپای” معاون مستشار میت و ژنرال “فوزی تورکری” رئیس اطلاعات ارتش نیز در جریان امر قرار گرفتند. تمامی جزئیات مربوط به این مساله را در سال 2004 در کتابی تحت عنوان “دام کرد- اوجالان، ازشام تا ایمرالی” منتشر کردم. در آن کتاب همچنین پرسش و نیز سوءظن بولنت اوجویت درباره دلایل پیشنهاد آمریکا را بررسی کرده بودم. پرسشی که بعدها افراد دیگری نیز مطرح کردند اما هیچگاه جواب قانع کننده ای به آن داده نشد.

در تمام سالیانی که اوجالان در دمشق به سر می برد، خود و حزب مطبوعش مایه دردسر آنکارا بودند. اما در هر حال این مشکل به داخل مرزهای خاورمیانه محدود شده بود و تا زمانی که در همین محدوده قرار داشت، اهمیت چندانی نداشت. کشورهای دیگری چون ایران و مصر نیز ترجیح می دادند که اوجالان از سوریه خارج شود. با خروج اوجالان از سوریه و رفتن او به اروپا، مساله از مرزهای خاورمیانه فراتر می رفت و برای اروپا نیز به یک مساله امنیتی تبدیل می گشت. در این میان روسیه از موضوع پا پس کشید. آمریکا با اعمال فشار، توانست دست یونان را کوتاه کرده و به آن کشور اجازه ندهد تا از کارت موجود علیه ترکیه استفاده کند. “تیودور پانگالوس” وزیر امور خارجه یونان نیز اهمیت چندانی برای موضوع قایل نبود. بنابراین اوجالان را با وعده انتقال به آفریقای جنوبی یا هلند، به سفارت یونان در نایروبی پایتخت کنیا فرستادند و سرانجام با کمک پلیس کنیا، او را به فرودگاهی که ماموران میت در آن منتظرش بودند، بردند. بقیه ماجرا را هم که خودتان می دانید. اوجالان دستگیر و بر از شمال آفریقا فراز آسمان مصر به ترکیه بازگردانده شد؛ اکنون هم چهارده سال است که در زندان به سر می برد.
اوجالان برای تاسیس یک دولت مستقل کرد، حزب کارگران کردستان بنیان نهاد و جنگی را علیه ترکیه آغاز کرد که تاکنون به کشته شدن چهل هزار انسان انجامیده است.

این روزها بحثها درباره حل مسالمت آمیز مساله کرد بالا گرفته است؛ بحثهایی که اقدامات اردوغان نخست وزیر موجب ان شده است. اما برای شروع چنین اقداماتی ابتدا می بایست ترکیه بر عمیقترین بحران اقتصادی تاریخ خود فایق آید. سیاستهای کهنه به تدریج کنار نهاده شده و طی فرایندی تدریجی و مسالمت آمیز از قدرت ارتش نیز کاسته شود؛ و به این ترتیب راه برای حکومت ده ساله حزب عدالت و توسعه هموار شود. اگر همه قطعات این پازل را در نظر نگیریم تصویر بزرگتر را نمی توانیم به وضوح مشاهده کنیم.

روز شنبه، اردوغان اعلام کرد قرار است ب د پ ( که اکنون دیگر پذیرفته است که شاخه پ ک ک در داخل ترکیه است)، به منظور دیدار از ایمرالی، درخواستی را تسلیم وزارت دادگستری کند. پیش بینی می شود صلاح الدین دمیرتاش دبیرکل مشترک ب د پ با وزیر دادگستری تماس گرفته باشد و با وی بر سر لیست افرادی که قرار است به ایمرالی بروند به توافق رسیده باشد.

به نظر شما اولین درخواست اوجالان برای حل این مساله چه می تواند باشد؟ بهتر است سوالم را اینگونه مطرح کنم که: اوجالان 64 ساله، رهبر سازمانی که در سی و چند سال گذشته در برابر یکی از بزرگترین ارتشهای ناتو به زانو درنیامده و در عین حال به اهدافش نیز نرسیده است، اوجالانی که در چهارده سال گذشته در اتاقی یازده متری زندانی شده است، چه خواسته ای دارد؟

اوجالان اهمیت زیادی به آزادی فوری و یا بهبود شرایط زندگی اش می دهد تا بتواند حزبش را مستقیما رهبری کند. این موضوع باید شرط اصلی دیدارهای اولیه باشد، چراکه برداشتن چنین گامی برای حل سیاسی و مسالمت آمیز مساله اهمیت بسزایی دارد.

Advertisements

تاگەکان: , , , , , ,

وەڵامێک بنووسە

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / گۆڕین )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / گۆڕین )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / گۆڕین )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / گۆڕین )

Connecting to %s


%d هاوشێوەی ئەم بلۆگەرانە: