همزمان با مرگ عراق، کُردستان متولد می شود

PESMERGELER ELLERI TETIKTE BEKLIYORطارق فتاح/ Toronto Sun
برگردان از انگلیسی: مسعود مناف
برگردان از کُردی: عمار گلی

با نزدیکتر شدن عراق به تاریخ انقضایش، [این کشور] در حال تبدیل شدن به تلی از ویرانه است و از میان خاکسترهای بجای مانده آن کشوری تازه به نام “کُردستان” متولد می شود.

هنگامی که ناظران سیاسی در حال جستجو برای یافتن متهمی برای سرزنش کردنش برای بحران “پیشبینی نشده” می باشند، باید بخشی از دلایل را در حمله ناموفق و اشتباه سال ۲۰۰۳ تیم “جوج بوش و تونی بلر” و سیاست های اشتباه خارجی باراک اوباما جست. اما در حقیقت آنچه امروز [در عراق و خاورمیانه] روی می دهد، چیزی است که بذرش یک سده پیش کاشته شده است.

تابستان امسال ۱۰۰مین سالگرد آغاز جنگ جهانی اول است. جنگی که انتظار می رفت به تمام نزاع ها پایان دهد، اما نه تنها این انتظار محقق نشد و صلح را برای اروپا به همراه نداشت بلکه به دلایل بسیاری خاورمیانه را نیز به ورطه ویرانی و سقوط کشاند. در حالی که متفقین غرامتی تحقیر آمیز و فلج کننده را در سال ۱۹۱۹ به آلمان تحمیل کردند، این کشور توانسته بود که خود را از پیامدها و ضررهای بیشتر جنگ برهاند، اما امپراتوری عثمانی همپیمان آلمان در خاورمیانه چندان خوش شانس نبود.

بریتانیا و فرانسه دو پیروز اصلی جنگ حریصانه سرزمین های عربی را که نزدیک به ۴۰۰ سال عثمانیان تحت عناوینی چون ولایت و استان خودمختار بر آنها حکومت می راندند را تصرف کردند. اجتماع هایی که بر اساس بنیان های اتنیکی، عشیره ای و برخی اوقات نیز بر پایه مذهب تشکل یافته بودند. اما اروپایی ها شروع به تقسیم این ولایت ها کردند، البته تقسیمی هندسی و نه بر اساس بنیان هایی که سخن از آنها رفت.

بریتانیا همان زمان “امیر حسین”، امیر حجاز را برای ورود به جنگ بر علیه آلمان در جبهه های جنوب راضی به خیانت به برادر و همپیمان های مسلمان خود -که همان خلافت عثمانی بود- کرد. در مقابل [این خیانت] بریتانیا وعده آزاد سازی تمام ولایت های عربی و تاسیس کشوری مستقل و متحد را به آنها داد. اما امیر حسین نیز فریب داده شد. چیزی که حسین از آن بی اطلاع بود امضای پیمان سایکس-پیکو میان بریتانیا و همپیمانش فرانسه چند ماه پیش از پیمان بریتانیا با امیر حسین بود.

بر اساس مفاد پیمان سایکس-پیکو تمام خاک و ملک سوریه –لبنان، اسرائیل امروز و فلسطین- و بین النهرین تحت حاکمیت و کنترل بریتانیا و فرانسه قرار می گرفت. این در حالی بود که وعده تاسیس کشوری مستقل و عربی در بیابان های خشک و بی ثمر حجاز به امیر حسین داده شده بود.

پس از مدتی فرانسه به حاکمیت خود در لبنان و سوریه پایان داد، اما بریتانیای کبیر جغرافیای تحت سلطه خود را حفظ کرد. جغرافیایی که از اسرائیل امروز آغاز می شد و از اردن تا بصره، بغداد و موصل امتداد داشت. موصلی که به تازگی نفت در آن کشف شده بود. بریتانیا برای کنترل و حفظ این جغرافیای ثروتمند به نفت کشوری ساختگی به نام عراق را تاسیس کرد. پس از آن بریتانیا برای جلب رضایت خانواده سلطنتی بی خانمان و آواره حجاز –که از سوی آل سعود اخراج شده بود- یکی از پسرهای وی را که در لندن بود را پادشاه عراق کرد. عراقی که برای پادشاه تازه به تخت رسیده اش سرزمینی کاملا بیگانه بود.

در تمام این دسیسه، ملتی که بیشترین رنج را متحمل شد ملت کُرد بود. بجای آنکه کشوری را برای کُردها روا ببینند، نفت تازه کشف شده را در کشورهای تازه تاسیس تقسیم کردند. آن زمان بخش غربی کُردستان را در کنترل خود داشت و دیگر نقاط کُردستان نیز میان سوریه متعلق به فرانسه و عراق بریتانیایی ها تقسیم شده بود. در سوی دیگر شرق کُردستان نیز از سده ۱۷ میلادی از سوی ایرانی ها اشغال شده بود.

امروز کُردها با جمعیتی ۴۰ میلیون نفری بزرگترین ملت بدون دولت مستقل در جهان شناخته می شوند. کُردها علاوه بر مسلمان بودنشان دارای جامعه ای با برابری جنسیتی می باشند. جامعه ای که در آن زنان نیز دوشا دوش همسنگران مردشان مبارزه می کنند.

پس از گذشت یک سده مبارزه کُردستانی مستقل و آزاد از میان خاکسترهای سوریه و عراق در آستانه تولد قرار دارد.

غرب و خصوصا بریتانیا و فرانسه مدیون کُردها هستند و باید استقلال کُردستان را به رسمیت بشناسند نه اینکه یکبار دیگر از عرب ها جانبداری کنند.

Advertisements

تاگەکان: , , , , , , ,

وەڵامێک بنووسە

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / گۆڕین )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / گۆڕین )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / گۆڕین )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / گۆڕین )

Connecting to %s


%d هاوشێوەی ئەم بلۆگەرانە: